بيان آيهء 42 - 43 قرائت سحت : مكى و بصرى و كسايى و ابو جعفر بضم سين و حاء قرائت كرده‌اند و ديگران به سكون سين . ابو على گويد : هر دو صورت آن بيك معنى است كه به منظور تخفيف « حاء » را ساكن كنند . اين كلمه مثل ضرب كه به معناى مضروب و صيد كه به معناى مصيد به كار رفته‌اند به معناى مسحوت است . لغت سحت : اصل معناى اين كلمه استيصال است . چنان كه فرزدق گويد : وعض زمان يا بن مروان لم يدع * من المال الا مسحتاً او مجلّف يعنى : اى پسر مروان ، سختى روزگار ، جز افرادى مستاصل و تهيدست باقى نگذارده است . در آيهء شريفه ، اين كلمه به معناى مال حرام است ، زيرا مال حرام ، فاسد است و معناى سحت نيز فساد مال است . حكم : فيصله دادن امرى از راه حكمت . گاهى حكم ، فقط بيان و گاهى الزام هم با آن همراه است . تولى از حق : ترك آن و تولى بسوى حق ، توجه به آن و تولى براى حق ، يارى و كمك آن است . مقصود مجدداً خداوند متعال ، در اين آيه ، به وصف آنان پرداخته ، فرمود : سَمَّاعُونَ لِلْكَذِبِ : تفسير اين كلمه گذشت . بار ديگر خداوند آنها را باستماع دروغ يا قبول آن ، مذمت مىكند ، تا در سركوبى و ملامت آنان ، مبالغه و تاكيدى باشد .